Interview | ‘Tot stof en as weergekeerd’ in (Kerk en Leven, 31/10/2018)

Vandaag toelichting in Kerk en Leven (31/10/2018) over de vraag of het negeren van Vlamingen van kerkelijke regels over crematieas wijst op de diepgaande ontkerkelijking.

Wim Vandewiele, godsdienstsocioloog aan de KU Leuven, nuanceert. „Vroeger gebeurden begrafenissen exclusief in de kerk en was crematie een uitzondering. De secularisatie heeft dat losgemaakt. Mensen denken vandaag autonoom na over wat er na hun overlijden moet gebeuren met hun stoffelijke resten. Individualisering is dus een effect van secularisatie, die meer inhoudt dan louter ontkerkelijking. Het houdt culturele verschuiving in, maar ook ontvoogding van de grote groep. Op persoonlijk vlak gaat het individu zelf beslissen. De Kerk heeft dus minder invloed op de keuzes van de mensen, maar dat betekent niet dat ze niet gelovig zijn of blijven. Regels bestaan, maar de individualisering haalt het.”

Lees het gehele artikel via volgende link.

Research Note | Institutional viscosity: a hidden bottleneck for the Church in dealing with the crisis of sexual child abuse

In this research note I pose the question: Why, as institutional actors, do ecclesial faith communities adopt such an inflexible attitude within the current context of post-secular society with respect to the dynamics, problems, and crises that they meet, an attitude that prevents them from acting with precision and flexibly both within and outside the church context, more specifically in connection with restorative action and effectuating generative justice?

I approach faith communities as independent organisational units or ‘social fields’ that have properties that make autonomous and specific social actions possible. One of these organisational properties that profoundly influences the social actions of faith communities is ‘institutional viscosity’ .

Read more about institutional viscosity via this link.

Congres | workshop op 2de congres ‘Zorg voor Spirit’ (Grootseminarie Brugge, 05/10/2018)

Vandaag sprak ik op het 2de congres van ‘Zorg voor Spirit’, dit in het teken van ‘Zuurstof voor Beleid’. Ik gaf een workshop over ‘Zingeving en identiteit in een postseculiere samenleving ’ Meer info via: http://www.zorgvoorspirit.info/# @LeerstoelPriesterLeondeFoere

Onderzoeksnota | Schatting van het aantal Belgen die zich bekennen tot het (Rooms-) Katholicisme anno 2018

In deze onderzoeksnota wordt aan de hand van een combinatie van data uit twee recente representatieve studies (1) een accurate schatting opgemaakt van het aantal Belgen dat zich anno 2018 tot een christelijke denominatie bekent en aangeeft al dan niet minstens maandelijks kerkgaand te zijn.

Anno 2018 bekennen 52,76% van de geregistreerde inwoners in België zich tot het Rooms-Katholicisme. 9.42% van alle Belgen woont minstens maandelijks een rooms-katholieke eredienst bij. Binnen de groep van de niet-praktiserende christenen, geven 4.930.525 inwoners, of 43% van de Belgische bevolking, aan (Rooms-)Katholiek te zijn.

 Lees de gehele onderzoeksnota via volgende link.

(1) Referenties naar beide studies:

European Social Survey Round 8 Data (2016). Data file edition 2.0. NSD – Norwegian Centre for Research Data, Norway – Data Archive and distributor of ESS data for ESS ERIC

PEW (2018). Being Christian in Western Europe. Geraadpleegd op 01/09/2018 via http://assets.pewresearch.org/wp-content/uploads/sites/11/2018/05/14165352/Being-Christian-in-Western-Europe-FOR-WEB1.pdf

Citaat | ‘Heilige Ruimte’ in (kerkblad Vrije Ruimte, zomernummer 2018)

In het zomernummer van het Nederlandse kerkblad Vrije Ruimte verwees ds. Carla Schoonenberg-Lem in haar editoriaal ‘Heilige Speelruimte’ naar mijn interview in het artikel in Kerk en Leven ‘Wel Gelovig, Niet Kerkelijk’ (27/06/2018) over de vraag: ‘Waarom bereikt de Kerk slechts een klein deel van de Belgen die zich gelovig noemen?’

“Op Facebook las ik een interessant interview met de Belgische godsdienstsocioloog Wim Vandewiele van de KU Leuven. Hem was om een reactie gevraagd op de resultaten van het Amerikaanse onderzoek. Hij pleit ervoor om de verschillende vormen van religieuze beleving als een kans te zien om de dialoog aan te gaan. De bestaande kerken kunnen zich daarbij meer naar buiten richten en bepalen daarmee bovendien zelf hoe zij in beeld komen. En dan valt er nog wel wat uit te dragen. Vandewiele zegt het als volgt: ‘Toch kan de Kerk velen een oefenruimte bieden voor het (samen)leven. Zoals op de vloer van een sportzaal de lijnen van diverse sportvelden door elkaar lopen, zo zijn ook in onze cultuur de lijnen die de Kerk uitzet niet de enige. Laten we ervoor zorgen dat ze zichtbaar blijven’.

Het is waar, de kerk heeft zo haar eigen spelregels verworven in de loop van de eeuwen. Dan weer was ze bij de grenzen van het lijnenspel aanwezig en op een ander moment opereerde ze vanuit het midden, vanuit het hart van het geloof.

Het beeld van de lijnen op de vloer van de sportzaal is veelzeggend. Het moedigt aan om de grenzen op te zoeken van wat nog bij het spel hoort. Voordat je het weet, beland je in een andere tak van sport. Maar die uitdaging is de moeite van het uitproberen waard: ook een spel ontwikkelt zich, verzet bakens en kenmerkt zich door dynamiek. Juist de fluïde grenzen dagen uit om te zien en te horen wat er elders leeft. 

De hoge kerkmuren van vroeger zijn vervangen door glazen wanden. Het licht valt hier net wat anders dan daar. Dat geeft een andere kijk en een hernieuwde blik. Voor zowel outsiders als insiders. De rol van het heilige is nog niet uitgespeeld.”

Lees het gehele voorwoord in kerkblad Vrije Ruimte via volgende link.

Interview | ‘Wel gelovig, niet kerkelijk’ in (Kerk & Leven, 27/06/2018)

Interview vandaag in Kerk & Leven (27/06/2018) over de vraag: ‘Waarom bereikt de Kerk slechts een klein deel van de Belgen die zich gelovig noemen?’

Wat de Kerk ook aanbiedt, uiteindelijk zullen mensen zelf bepalen wat ze wel of niet geloven. „Toch kan de Kerk velen een oefenruimte bieden voor het (samen)leven. Zoals op de vloer van een sportzaal de lijnen van diverse sportvelden door elkaar lopen, zo zijn ook in onze cultuur de lijnen die de Kerk uitzet niet de enige. Laten we ervoor zorgen dat ze zichtbaar blijven”, besluit Wim Vandewiele.

Lees hier het gehele artikel via deze link.

Interview | ‘Het priesterschap: een knelpuntberoep’ (Knack, 13/06/2018)

‘De roomse luxe waarbij een modale gemeente over een priester en twee onderpastoors beschikt, is definitief voorbij’, zegt godsdienstsocioloog Wim Vandewiele (KU Leuven), ‘en ook de import van priesters zal het tij niet kunnen keren.’ Deze week in Knack (13/06/2018) over het ‘priesterschap als knelpuntberoep’.

Research, publications & biography